Donderdag 11/4/2024

Vandaag was een prachtige dag, wat hebben we een hoop meegemaakt! ‘S ochtends vertrokken naar de La Romana gevangenis waar we ongelooflijke dingen hebben meegemaakt! We merken dat de deuren steeds sneller opengaan want we waren binnen een noodtijd al binnen. Wonder boven wonder mochten we een telefoon mee naar binnen nemen en konden we opnames maken van wat er ons allemaal stond te gebeuren… De dienst bleek buiten te zijn waar de gevangenen op ons zaten te wachten. We openden de dienst met de touwensketch waarbij Kevin kort en krachtig zijn getuigenis vertelde, dit vonden de mannen al geweldig. Daarna was Karel aan de beurt die een krachtige preek gaf over God’s Koninkrijk en hoe in zijn jeugd al jong criminele activiteiten ondernam tot Hij Jezus leerde kennen en het roer omgooide. Hij eindigde met een oproep voor genezing. Marlon vlagde om de mannen heen om doorbraak, overwinning en vergeving vrij te zetten terwijl de rest de rijen doorliep om op alle mannen de handen te leggen. Velen werden op dat moment al vrijgezet van depressie en eenzaamheid. Daarna kwam de oproep voor bekering waar 6 mannen hun leven aan Jezus gaven en criminaliteit afzworen. Met alle gevangenen gingen we bidden en riepen we het uit naar Jezus terwijl Marlon vlagde en de hemel openbrak. Veel mannen werden aangeraakt door de Heilige Geest en moesten huilen en werden bevrijd op de plek waar se zaten. De dienst was op z’n einde gekomen toen er een man in een rolstoel naar ons toekwam. Hij vertelde ons dat hij trombose had gehad en sindsdien blind was en verlamd in een rolstoel zat.

We zagen letterlijk de witte waas voor zijn ogen. Hij was naar ons toegekomen omdat hij uit de rolstoel wilde opstaan. Wij doken erbovenop, biddend in tongentaal terwijl we genezing, volledig herstel en bevrijding uitspraken. Na het gebed hebben we in geloof de man doen helpen opstaan uit de rolstoel en stapje voor stapje hem geholpen te lopen. Eerst steunde hij nog op ons tot de zalving van de Heilige Geest viel, hij in tongen begon te spreken, ons losliet en begon te lopen op eigen kracht. Halleluja!!! Jezus leeft en Hij geneest!!! We liepen een ronde rondom het plein waar de dienst was terwijl we keihard Jésus (Spaans) riepen, de gevangenenbewaarders en andere gedetineerde geloofde hun ogen niet, deze man die in zijn rolstoel zat liep opeens! Monden vielen op en tranen rolde over hun wangen van verbazing… Vanachter de tralies kwamen de handen van gedetineerde naar buiten om hun broer te bemoedigen terwijl ze het zelf ook uitriepen naar Jezus, opwekking brak uit! Wat een wonder, we zijn God zo dankbaar wat hier is gebeurd, deze man zijn leven zal nooit meer hetzelfde zijn net als van de velen ooggetuigen van dit wonder.

Eenmaal de gevangenis verlaten, helemaal overdonderd, gingen we wat eten met z’n allen. Pedro kreeg het op zijn hart om de kokkin van het eten erbij te roepen, haar te danken en voor haar te bidden. Deze vrouw gaf haar leven aan Jezus samen met 2 anderen aanwezigen in het restaurant terwijl er anderen werden genezen van rugpijn, schouderpijn en tinitus. Kevin had het verlangen om iets langer te zijn, we hebben al een hoop benen gelijk zien groeien in deze tijd hier en Karel zei tegen Marlon, spreek zijn benen maar aan in Jezus’ naam, God gaat het doen. Marlon helemaal verbaasd, ging ze de benen van Kevin aanspreken te groeien. En ja hoor!! Zijn rechterbeen groeide 1.5 cm aan en daarna het linkerbeen ook, bovennatuurlijk groeien als je klein bent is dus ook mogelijk :,) Weten we dat ook weer haha!

Na het eten zijn we naar de jeugdgevangenis in La Romana geweest waar we mochten bidden voor de directrice en haar baby in d’r buik mochten zegenen. Haar assistente liep met een kruk, Marlon en Karel mochten voor haar bidden waarna een stuk bevrijding en genezing ze deze niet meer nodig had. Daarna gingen we door naar de jongens waar Kevin na een sketch over zonde, bekering en het vaderhart van God predikte. Marien kwam naar voren voor aanvulling, er was veel strijd, de jongens zaten met haantjesgedrag, groepsdruk en stoerdoenerij dus het brak maar weinig los. Marlon besloot muziek aan te zetten en te vlaggen waarna het team de zaal inging en gewoon voor de jongens ging staan en ze gingen knuffelen en voor ze bidden. Het brak eindelijk wat los en de gevangenbewaarders en verzorgers waren zichtbaar geraakt en emotioneel door het tafereel, ook die hebben we geknuffeld en Gods liefde mogen geven.

Na de gevangenissen zijn we doorgereden naar de Dominicaans-Haïtiaanse gemeente waar we een programma voor kinderen hebben mogen draaien en met goud gefabriceerde vlaggetjes met ze hebben gedanst. We hebben nog een oproep gedaan voor zielsgenezing van het hart waarna de pastoor naar voren kwam om te zeggen dat er een jong meisje (3/4 jr) in het publiek zat die ernstige problematiek had; longproblemen, veel spugen en een hernia. We hebben alles aangesproken in Jezus’ naam, we zagen ook dat ze actief daarop reageerden. Een paar uur later was ze helemaal vrolijk aan het huppelen, we staan in geloof dat God haar heeft genezen.

‘S avonds hadden we bidstond in die gemeente gehad waar Chris een kort en krachtig woord mocht brengen over dat het belangrijk is niet meer achterom te kijken en vooruit te blijven gaan.

Het was een zeer drukke maar machtig mooie dag, eenmaal in het appartement gekomen even snel een frisse duik genomen, geevalueerd en snel ons bed ingedoken!