Gevangenis

Nog een extra getuigenis: in de kerk waar we de eerste avond waren, was de avond ervoor back up batterijen en spullen voor een keyboard gestolen. Marien profeteerde dat de spullen zouden terug komen en voor de dienst was afgelopen waren ze terug! Haleluja.

Zondag 19 maart

Spaghetti als ontbijt! Ach moet kunnen en het smaakte ook best. Vandaag stond een bezoek aan de gevangenis gepland, best spannend, hoe zal het er zijn en wat gaan we mee maken. Het is een gevangenis met totaal 9000 gedetineerden, met niet ieder een cel voor zich, maar in een cel zitten wel 70-80 mannen die een klein hokje hebben gebouwd. Die voor hun eigen kleding en eten moeten zorgen, dus op het terrein zijn er allerlei kleine handeltjes. We mochten alleen onze paspoort meenemen en verder niets. Pedro had geregeld dat er 400 zakjes met waspoeder en zeep waren en nog 100 bijbels om uit te delen.

Bij aankomst stonden er alle lange rijen vrouwen met kinderen te wachten om naar binnen te gaan. Yvonne en Annelies werden al snel van de mannen gescheiden voor een nauwkeurige controle. Wat wilden die vrouwelijke politie toch van ons, dat gerebbel in het Spaans hielp ook al niet. Nou ja, je ondergaat het maar, want dan ben je het snelste weer buiten…. voor details… vraagt het de vrouwen zelf maar. We hadden al geen paaspoorten meer, de mannen waren nergens te bekennen, wat voel je je dan kwetsbaar.

Tijd om naar binnen te gaan, de opdracht was; dicht bij elkaar blijven, geen aandacht schenken aan degene die om geld of eten vraagt, maar doorlopen. De vrouwen in het midden en de mannen voor en achter goed aansluiten. We kwamen op een plein waar er veel mannen op elkaar stonden en waar we soms door een nauwe doorgang van gevangen door moesten.

We werden gebracht bij de eerste dienst, dit keer weer harde muziek. Er zijn 7 kerken in de gevangenis en onderling is er wel strijd. Dat merkten we ook in de geestelijke sfeer en kregen we niet veel ruimte om wat te zeggen. Na 10 min werd Marien toch wel verzocht om te stoppen en werden we naar de volgende dienst gebracht. Weer achter elkaar in ganzenpas door nauwe gangen, langs cellen, langs eetstalletjes, langs gezinnetjes, over vieze troep en urine.

We werden hartelijk ontvangen in dit zaaltje met ongeveer 120 mannen en bezoekers. Yvonne en Annelies hebben een sketch gedaan over een stoel die symbool stond voor zonde. Waar de zonde aan je vast kan plakken wanneer je er mee in aanraking komt. Maar door je zonden te belijden is God zo trouw en rechtvaardig om ze te vergeven.

Wout heeft een getuigenis gegeven waar hij vertelde van een gevangene in Zuid Afrika die vergeving vroeg aan de familie van het slachtoffer en die ook kreeg. Zoveel te meer wil Jezus al jouw zonden vergeven.

Marien bracht het woord en er kwamen 10 mannen naar voren voor bekering en nog meer om hun bestemming te ontvangen en voor voorspoedige vrijlating. ( mannen die al meer dan de helft van hun straf erop hebben zitten, hebben kans op vervroegde vrijlating.)

Na de dienst werden we weer gelukkig vrijgelaten 😉 en moesten we allemaal even bijkomen van alle indrukken.

Na de gevangeis hebben we weer onze koffers gepakt om een lange reis van 5 uur naar San Juan te maken.