Dios te bendiga!

Woensdag. Door alle indrukken en het hele programma raak je bijna het gevoel kwijt van welke dag we zitten.

Ons tweede bezoek aan een gevangenis. Je kon wel merken dat we nu niet in de gevangenis van de hoofdstad waren. De sfeer is niet zo intimiderend als het daar was. De controle voor ons verliep nu ook veel vriendelijker en wij- Yvonne en Annelies) hadden meer gunst bij de vrouwen. Bij de controle krijg je een stempel op je arm en voor het inleveren van je paspoort een kaartje met een nummer, die je bij het verlaten weer uitgewisseld wordt. Die twee dingen zijn belangrijk om binnen te komen, maar nog belangrijker om er uit te mogen 😉

We namen ook nu weer zakjes met zeep en wasmiddel mee voor de gevangenen. Deze gevangenis wordt bewaakt door militairen en niet zoals de gevangenis in Santo Domingo door de politie. In het midden van de gevangenis is een groot basketbalveld en daaromheen soort kleine winkeltjes en er hangen honderden misschien wel duizende mannen.

Weer netjes in eendepas redelijk strak achter elkaar aan liepen we naar het kerkzaaltje.Niet meer dan een ruimte met kleine verhoging (podiumpje) vooraan en veel plastic (niet al te stevige stoelen) dat bleek tijdens de dienst, waar Malte ineens door een stoel zakte. Een poot was afgebroken of was het toch vallen in de geest…. 😉

Na een paar liederen te hebben gezongen onder begeleiding van sambaballen en jambee’s en meer van dat soort instrumenten zei een voorganger Quien es Señor? Waar op de zaal riep :’Cristo! En er volgde meer vraag en antwoord “roepen” dan weer een lied. Wat opvalt dat een lied keer op keer op keer gezongen wordt.

Ook verschillende voorgangers mochten even iets zeggen en bijna allen herhaalde:’Wie is Heer? Antw:’Jezus! Wie is opgestaan uit de dood? Antw:’Jezus’

Pedro vertelde kort zijn getuigenis en daarna mochten Annelies en Yvonne weer het korte drama stukje doen van de Stoel. Yvonne legde daarna uit dat de stoel de zonde voorstelt en dat er vele dingen zijn die aan ons kunnen trekken. Dat we allemaal graag ergens bij willen horen en dat ons slaven kan maken, je kan binden. Maar dat je in Jezus echte vrijheid kan vinden en dat Hij een geweldig plan heeft met een ieder van hen en van ons.

Daarna ging Marien daar verder op door en deed een uitnodiging. 28 mannen kwamen naar voren.

We mochten als koppels (Annelies en Wout samen en Malte en Yvonne samen) en Marien ging met Pedro de mensen langs en ze onder handoplegging zegenen.

Er was een heerlijke aanwezigheid van God.

Na dit bezoek gingen we voor een korte tijd naar ons verblijf terug en hebben snel wat gegeten en klaargemaakt voor de volgende dienst. De tweede kinderdienst.
Dit is buiten de stad en we konden merken dat deze kinderen zoiets minder gewend waren. We begonnen met bellenblazen wat de kinderen … en zelfs enkele volwassenen geweldig vonden. Dit deden we puur om te wachten totdat het zaaltje vol liep met kinderen. (lees cementen vloer met afdakje). Er was ook een omaatje die goed meedeed, zo mooi om te zien.

Annelies begon met de kids een bewegingsspelletje te doen en welkom te heten dmv onze handpop Esperanza (wat hoop betekent).

De kinderen deden super goed mee en waren heel enthousiast. Ze waren vrijer en zelfs Esperansa kreeg kusjes.
We hebben weer het woordeloosboek gedaan en het dramastukje van de spiegel deden we nu met de poppen.

Wat nog leuk is om te vertellen dat de jongste kinderen een armbandje kregen met de kleuren zwart, rood, wit, geel, groen. Zodat ze het zullen onthouden en het kunnen door vertellen. De grotere kinderen kregen een nieuw testament. Dit kregen de kinderen bij de eerste kinderkerk ook. Het liefst wilden de grotere kinderen ook allemaal een armbandje, we hebben zoveel mogelijk uittedeeld.

De kinderen hebben zelf ook nog gezongen en zijn gek op grapjes en spelletjes. Aan het eind hebben we nog voor zieken gebeden. Een vrouw kwam met rugklachten en was al snel duidelijk dat ze een lengteverschil in haar benen had. Na gebed was haar been aangegroeid en de pijn verdwenen. Ook een man met pijn in zijn rug en heupen was de pijn grotendeels of helemaal verdwenen. Gloria Dios. We waren nog helemaal aan het nagenieten van deze geweldige gezegende dag.