Door de tunnel van vuur…

Zaterdagochtend werden we weer wakker gemaakt door de beestenboel dat hoort bij ons verblijf. De haan heeft zich helemaal schor gekraaid om ons wakker te krijgen, want we hebben allemaal lekker geslapen. We moesten snel ontbijten, want in de ochtend was de eerste kinderkerk gepland en moesten ook nog even oefenen voor een nieuwe sketch. 

Op weg naar de plek waar de kinderkerk gehouden zou worden werd het steeds heter. Het was in de openlucht en er werd gauw nog even een afdakje gemaakt met plastic. 

Marien en Pedro moesten nog weg om wat belangrijke zaken te regelen en weg was onze vertaler. Wat nu? God heeft voorzien in een vertaler, er was een jongen die Engels kon en die heeft ons geholpen en samen met Yvonne kwamen we er tóch uit, want zij spreekt ondertussen een aardig woordje Spaans. Marien vond het vervelend en was ondertussen ook aan het bidden voor een oplossing. Wout en Malte deden een sketch om het Bijbelverhaal van “De verloren zoon” uit te beelden. Malte was even helemaal afvallig, maar bekeerde zich en ontving weer Gods grote Vaderliefde in de armen van Wout, 😁. Wout werd er zelf emotioneel van, omdat hij besefte dat je altijd terug mag komen bij God. Wat een geweldige man en vriend!! (Wout)
Na de diensten moesten we gauw weer naar huis om de volgende kinderdienst voor te bereiden. Het was nog best een eind rijden, want we gingen ver het platteland op waar de mensen nóg armer waren. 

Maar toen we het kleine kerkje binnen kwamen proefden we een grote honger naar God. De voorganger was een politieagent, ook Apostel Eli was er. De kinderen zongen en hadden een paar korte sketches uitgevoerd. Onder andere de 5 dwaze en 5 wijze maagden. 

Malte had een woord voor ze dat hun oren zullen tuiten van hetgeen wat de kinderen en jeugd hier teweeg zullen gaan brengen (1 Sam. 3:11) en met de sjofar werd dit bevestigd. 

Annelies vertelde aan de hand van een ballon, dat het belangrijk is om je te vullen met de Heilige Geest, elke dag opnieuw. Hierdoor zul je steeds meer ontvangen voor jezelf, maar vooral óók om door te geven. Profetisch werd door Marien onze vlag met de adelaar aan Apostel Eli gegeven.

Daarna gingen wij de hele gemeente zegenen, door bij de uitgang een “firetunnel” te vormen en jong en oud werden hierdoor aangeraakt. Wat een mooie middag en wat een bijzondere plek. 
Dan weer in het donker naar huis nu om de koffers te gaan pakken voor onze terugreis. We moeten morgen vroeg op om nog 300 km terug te rijden naar Santo Domingo. We zullen eerst nog een kerk bezoeken om vervolgens via ons gastgezin richting het vliegveld te gaan.