De hele dag wachten bij een overheidsinstantie, van het ene loket naar het andere, om een stichting op te richten voor het groeiende werk in de Dominicaanse Republiek.
Daarna weer naar San Juan waar ik nu verblijf bij Pedro Hooi en zijn gezin.
Ze laten me de haan zien die ze me verleden jaar beloofd hadden en gaan hem voor mij slachten en klaar maken. Ze hebben niets maar geven alles weg. Zo dienstbaar en nederig, daar kunnen we in Nederland nog wat van leren.
Weer naar Baranca geweest, dorpje op het platteland. Vanaf de eerste huizen van het dorp werd er verteld dat we kleren uit kwamen delen. Het ging als een lopend vuurtje door het dorp en van alle kanten stroomden de mensen toe. Velen van hen kennen we inmiddels en het is een zeer hartelijk weerzien. Ik werd ook gevraagd om te komen bidden in een huisje achteraf, waar een vrouw net aan de dood ontsnapt was tijdens de bevalling van haar zoontje die nacht. En zo sta je dan weer in een hutje vol met mensen die meegelopen waren, aan het bed te bidden en te zegenen. Wat een voorrecht om zo een nieuw leven op te mogen dragen en erover te profeteren.